Franz KAFKA, 1883'te Prag'da doğmuş, hukuk eğitimi almış, bir şirkette memur olarak çalışmıştır. Kızkardeşleri, sevgilisi Milena, yahudi soykırımı sonucu ölmüşlerdir. Öldüğünde bütün eserlerinin yakılmasını istemişse de, yakın arkadaşı Max Brod, Kafka'nın bu isteğini yerine getirmemiş, ölümünden sonra eserlerini toplayarak yayınlamıştır.
Güçlü babanın gücü, eleştirileri karşısında kendini güçsüz hissederek, içine kapanmıştır. Bunun izleri, eserlerine yansımıştır.
Kafka'nın bıraktığı başyapıtları okuyup tat alabilmek için bence Kafka okumaya konsantre olmak gerekir. Aslında ben insanların ruh haline göre kitap seçip okumalarından yanayım. Her kitabın ''okunma zamanı'' vardır ve umarım bu zamanın farkına varabiliriz...
Kitabın kahramanı Gregor Samsa, ailesinin geçimini pazarlamacılık yaparak sağlamaktayken, bir sabah büyük bir böcek olarak uyanır. Kızkardeşi Grete, annesi, babası ve hizmetçileri için bir böcekle yaşamak kolay olmayacaktır. Gregor'un- böceğin her geçen gün aşağılanışı, yok oluşunu okumak etkileyici. Kitapta Kafka'nın anlatmak istediği şey üzerine saatlerce konuşulabilir. Bana göre Kafka, hayattaki yalnızlığını ve bu yanızlığın onu nasıl diğer insanlardan farklı kıldığını anlatmaya çalışmıştır. Çevresindekiler bu farklılıkları nedeniyle onu dışlamış ve hatta görmezden gelmişlerdir. Haliyle bu durum kişinin çöküşüne ortam hazırlamıştır.
******
Kitaptan Alıntı:
Kısa zamanda yemek yemenin bile zevkini yitirmişti.Vakit geçirmek için duvarlarla tavan üzerinde oraya buraya tırmanıp gezinme huyu başlamıştı. Tavandan sarkmak en sevdiği şeydi; zeminde yatmaktan o kadar farklıydı ki bu! Tavanda zorlanmadan nefes alabiliyor, gövdesini usulca bir titreme alıyordu.(s.42)
Kemanın albenisine kapılan Gregor, her zamankinden biraz daha öne çıkmaya cesaret etmişti. Başını bir ara salon kapısından bile uzattı. Ev halkına duyduğu ilgiyle hep gurur duymuştu. Son günlerde onları hiç umursamıyordu. Fakat şimdi bir yerlere sinmesi için epey nedeni vardı: Odası toz toprak içindeydi, en küçük deviniminde tozlar havaya savruluyordu. Üzerinde iplikler, yemek artıkları vardı... Fakat ona dikkat eden kimse yoktu. (s.62 )
''Bu evden mutlaka gitmesi gerekiyor!'' dedi kız kardeşi.''Başka yolu yok bunun baba. Onun Gregor olduğu düşüncesini aklından çıkar! Asıl mutsuzluğumuzun nedeni onu Gregor sanmak değil mi? O nasıl Gregor olabilir ki! O olsa, insanların kendisi gibi bir hayvanla yaşayamayacağını anlayıp giderdi. (s.66 )
